Avcı

Kalbim, bu sessiz sonbaharda Bugünkü atlaslara inanma sakın Düz bir tepsidir dünya Yolun sonuna ulaştın artık Güzel bir durum kıyısındasın Bir kırmızı fenersin bir hayli dokunaklı Uzayan kar tipisi altında Kalbim, dağların kaybolmuş senin Kurtlar falan inmiştir bembeyaz ovalara Bir ağlayışı sustuğun belli Şarkılarını söylerken Kalbim, göller bölgesinden Ne olur gölgeli yollardan yürü Başında bir şapka güneşten sakın Gözlerinden okuyorum acını Bir aile yangınında testilerin kırılmış Kavrulmuş gitmiş sanki çocukların Kalbim benden hatırlısın bilgeler arasında Avcısın, çünkü bir orman içindesin Sulardan içiyorsun, meyvelerden yiyorsun Tırmanmak istiyorsun bir tepe daha Güleçsin nedense bir çocuk gibi Köpeğine gençliğini anlatıyorsun Güneş bir portakal çığlığıyla batta Tutukluk yapıyor kırma tüfeğin Derme çatma kulübenden uzaksın Kalbim bir telgraf çek kendi kendine Seni bekliyor son yolculuğun Tehna bir istasyonda İlk karakola teslim ol ya da Köpeği bir dostuna emanet bırak Ormanda bir köşeye göm fişeklerini Anıları bir müzeye gönder istersen Bunca yıl yaşadın, yakalanmadın Güzel suçlar işledin, bir tarih oldun artık Eğer bana sorulacak olursa Her hüznü, her sevgiyi ayakta alkışladın Gül kökünden bir pipo Bir yasemin ağızlık Yadigar kalsın bezirganbaşı Tüm avcılara yadigar kalsın