Çöl Çiçeği

ikiyüzü var şimdi tek kimliğimizin yaşamak için ölebilmek gerek diyenler bile pamuk şeker tadını özler zaman zaman dudaklarında bin gül dikeni mi koparıyorsun her buruk tebessümde yüreğinden çiçeğini dikeniyle koruyan güvensiz her yürek istemese de sevda tükenecek yasamak için suyu özünde saklayan uzak yollar yolcusuysan belki yol arkadasın olacak kamburu hörgücünde tasıyan koca ayaklı bir kervan kölesi ve yaşantımızın ortak paydası içimizde sakladığımız iki damla su torbamızda azıktır kelimeler yaban değilsin bana ey yabancı sen ben bilmeyiz diye varolmayan bir ülke değil kalbinde ademin o sancı ışığın fazlası da bir bakıma körlük hele kör gözüme değnek gibiyse özgürlük muma uçtukça yanar pervane yana yana erir ve tükenir mum ısınır yanar aydınlanırsın tüketirken tükenir bir ömürlük içine açılan kapılara kilit vurmak çözüm olmadı hiç kendi gıybetini yapmak satırlarda susmalı mı direnmeden zamana o da ihanet bir bakıma sanatına hani yılan elsiz ayaksız ve dilsiz kendini zehirleyen içine akan kandan nehirlerde yıkanan arınan yunan, ama uyanamayan kuyruğuna dünyanın manivelası düşmüş talihsiz bir akrepsin sen kaldıramadığında yükü yapacağın kendini sokmak intihar ilk yardım kiti gömlek cebinde saklanan ateşle yıkanmak önce kararmak mı aleni ağarmadan kızıla dönmüş yüzlerimiz kömür karası olunca mı ışıkla tanışacak parmak izlerimiz 'cehennemin yolu iyi niyet döşeli' ve ateşi kapkara derler ey siyahı gözlerimin ve ey kendi içimde açan halaskâr tevbeler nerdeyim nerdesiniz nerdeler