Deprem Çiçekleri

herkesin en sevgiliden gelen açıp okumadıgı bir mektubu vardır. okumalı mektupları ve yazmalı okuduklarını insanlara . şiir sevdasız olmaz ama yanmıssın ezik bir yüreğe işte o da sevdadır bilene sırtlanmışsan yükünü bu sevdanın şimdi kuşan silahlarını sarıl kaleme gözyaşı şiirleri gelir kimbilir... . isyan çiçekleri büyür bilirim.. ve içlerinde insanların bir savas sonrası acısı . deprem yürekli insanlar yıkıldık aslında çok önce ezildik çok önce.. biz şefkati sevgiyi mi yitirdik ne? . yazalım hadi alınlarına insanların sevdanın mektuplarını yeniden yine. uzandıgın güller hiç kurudu mu ellerinde apansız hiç üşüdün mü yaz günlerinde.. . yollarda yürürsün değil mi şehirleri gezersin insanları görürsün ve binaları araçları binitleri yolları . ama o yollar insanın içine gitmez o yolllar ne mavi ne yeşil ne pembe gökte kara bulutlardan geçmez o yıkık taş binalarda söylenmez artık türküsü sevdanın . yada söylenir de duvarlarda bogulur ses ağıt olur geceye sabah kalktıgında yüzünü yıkasan aynaya bir bak sen kimsin sen önce kendine gülümsesen belki de sandıgın ilk anahtarı bu