Kelebek XXI

büyüyememiş yarım kalmış çocukluğum hep eksik kaldı bir yanım bir yanım hep yarım koşup terleyemedim sevip okşayamadım seni çok sevdim ama hiç söyleyemedim. şimdiyse karlar kan kırmızı sevdiceğim buz dağlarında deli dolanıp hasta olup kor alevler içinde doyasıya öksüremeden öleceğim oysa bilirsin istedim gecen ve gündüzünde pencerende hastaysan hasta olup nabzında nerde nasıl yer ettiğini bilip anlıyormusun derinliğimin ve deliliğimin sahibi sen her şeye rağmen yine de kalbinin bir köşesinde yaz günü yangını ateşinde nefesim serinliği getirsin her gördüğün kelebekte ölü bir ipekböceğini hatırla kozayı avuçlarında taşı ve götür gittiğin yerlere iki kalbim var sevmesen de seninkiymiş sol yanımda adınla çarpan bana ellerini ver ve al ellerimle seni yaz sana dokun aynada benimle gözlerine gözlerimmişçesine yanağından bir buse al bu çok mu hayal