sınırlarına teğet görüngüsü hayalgücünün kısmışsın gücünü ve ah! kapatmışsın sesini… payına düşenin kurgusu: sana kalmış.…
gönül açılması bu bizimki kıyısında patikanın suyun yüzünde - bereketince- kırda dolaşan hoyratlığıyız insanın…
dinsin yüzüme lehimlenmiş rüzgâr iki sözcükten ibaret, en kısa cümlesi kadar kutsal kitabın, sürsün sefaletini boynuma. kokusu yayılsın telaşlı umutsuzluğun ağlasın ağlasın ağlasın…
adlarını koyduğumuz günler alışveriş arabaları nesneler dokunduğumuz korkmasak inciteceğimiz huzursuzluklar ne hissetsem yarıyor duygusuzluğuma…
uzundur el yordamıyla aradığım ve anlayıp aşmayı umduğum hakikat: şehir mezarlığında yerde yatıyor işte yüzükoyun. kopmuş kızıl kıyamet sessiz kutlamada. gerilmiş sinirler aklıseli…