Bursa (Özledim)

Özledim üşüten soguklugunda Tophane'nin Merdivenlerini çikarken dönüp bakmak Hatirlamak, hüzünlenmek koca bir şehre dogru Kulagimda çalan şarkinin dizeleri arasinda kaybolma duygusunu. Hiç bitmeyen yeşil yollari arasinda hayatin, her damlasini Içe içe yürüyerek bitirmek üzere yola çikişlarimin Belki de bir daha hiçbir zaman göremeyecek, tadamayacak Duygunun verdigi kivilcimla yürümek, yürümek bitirmek kendimi. Özledim sinav korkusuyla birleşen acaba olacak mi diye ümitlendigim Okulun o kisa yolunda yürürken endişelenmeyi Ve de bir kiz ugruna heyecanlanmayi. Anlamiştim çok sonra endişelerin boşa, heyecanlarin umutsuz oldugunu. Yillar sonra dönüp baktigimda gözümde iki damla yaş Ve bir daha geri dönemeyecek olmanin verdigi duyguyla Yine oturdum kendi kendime hafif bir nagmeyle birlikte Özlemişim geçmişi, belki geçmiş, belki de seni.