Yenilgi

Sensiz gözlerime uyku girmeyeli kaç zaman oldu, Atan bir kalp vardı senin için; gözleri gördüğünde durdu Dökülen yaprakların rüzgarına kapılıp uçup gitti bak Bıktım artık buralardan bana yaslan bırakma Gördün mü bak sensiz kaldım işte. Karlar düşmeye başlarken sokaklara, bembeyaz kaldırımlara Düşe kalka yol almaya çalışırken ben ıssız Ceza çektirir gibi peşimden gelirken sen hâlâ, Kalkıp ayağa meydan okurcasına bağırdım Hiç durmadan haykırdım geçen yıllara. Yağan karların soğukluğunda kesildi kulaklarım dinle Uğultu duyacaksın buz kesen uzuvlarında Yaklaş bana sakın bırakma Bak bana gözlerime, dedim sana yenildik işte. Bana hiç sorma bunlar neden, Sebep yok, haklı yok, mevsim yok anladım ben Sadece son kez yanaş bana, yaklaş yavaşça Isını ver sadece ama sadece Sorma bana neden Yalnız kaldık bak sonunda dinlemen gerek Yenilmek yakışmaz demiştim ben hep...