Meyhanede

Meyhanede her gece Yalnız başıma, Bir hüzün içinde, Kadeh kaldırırken yitirdiğim yıllarıma Kadehler arkadaş, Geceler sırdaş oluyor bana. Bazen bir kadeh rakıyla, Bazen de hüzzam bir şarkının bende kalan hatırasıyla Dalıp giderken maziye Kadehler arkadaş, Geceler sırdaş oluyor bana. Zaman sanki bir derya Meyhane bir tekne Bense bir garip yolcu Yol alıyoruz birlikte her gece Bu meçhule uzayıp giden varlık içinde Kadehler arkadaş Geceler sırdaş oluyor bana. Ömür,zembereği bozulmuş bir saat gibi durmadan ilerlerken Bilmediğim bir limanda Belki elimde ki son yudumladığım kadehimi bırakıp da Bu cefakâr dostlara veda edeceğim son gece Ne zaman acaba...? Erman Ulusoy Kırklareli