Nara'nın Düşündürdükleri

-yeşil çalışkan yaratıklara- kuytulardan sese kulak ver duyupta gözyaşlarıyla suladığın bir haber bir yiğit kar düşer şimdi sessiz ve ağır bir rüzgar ısıtır sadece onları yemin et sevginin kavuşması için yarasız ve yararsız bir gezinti sonrasıdır bu soğuk koğuşlarda geçen titremelerden ve üstü açık top-çekerlerdeki sarsıntılardan tüm "lanet olası" deyipte yaşadıklarından kavuşamadıklarından arta kalanlardır bunlar sevinçlerle boğulupta ne olacaktı ki ? değer veripte yitirdiklerini ve onların "has"lığını anladınmı şimdi? gördünmü nefreti ve özlemi? umursamazlık nereye dek gitti gördün acıkan kediler gibi bayat ekmeklere bakmak ve ne hoşmuş o lapa bulgurdan tadmak tussuz ve bol sulu mercimeği yemek ne şansmış! burada bitti sandın,hayatın yolu oysa yeni girdin hayatın yoluna yaşanan zor günler bir anı oldu ve birde oyun ve o oyumlar gerçek oldu birer birer ve seni büyüttü ve bağladı hayata