Yalnızlık
E Ersin Gürbüz
0
Altın Yaprak
yalnızlık evimdeki eşyalara da sinmiş
hüzün parmak uçlarıma kadar inmiş
hayat bir kambur gibi sırtıma binmiş
çığlıklarım geçtiğim yollara dökülmüş
plakların sesi gelmiyor artık evimden
sen gidince aynalar soldu kederinden
gidip gelmelerin adamı yaralar derinden
birkaç hüzün çıkarırım ben tenimden
kaç defa geçtim bilir misin,ölümün ensesinden
yüreğim parçalandı sen kıpırdadın mı yerinden
ben tükenirken sen ne eksiltin kederimden
böyle yazmışsa yaradan kaçayım mı kaderimden
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş