Yanılgı Yahut Yenilgi

I Seni tekrar bulduğumda cesaretim yoktu Gidişinden çıkardığım sonuç çok açıktı Başka hayatlara adım atışının ardında Bastırılmış bir öfkenin ayak sesleri duyuluyordu Hayat mecburiyetten ibaret değildi belki Ama ben mecburdum gitmeye Hayat oyun hiç değildi bilemedin… Her neyse kötü bir gidiş tutturmuştum Boğazın orda öyle bilindik bir noktada Nefesimi kestim gözlerimi kapattım Hain bir bıçak saplanıverdi göğsüme Bir gök parçası örttüler üstüme Canım acıdıysa, pişman olduysam Eskisi gibi olamıyorsam ben de suçluydum Gözyaşlarıma gark olmuş yanaklarımın Solgun mavi hali seni de korkutmalıydı… II İşte dedim döneyim artık Ruhumu içmeden münzevi yalnızlıklar Akşam hüznü çökmeden döneyim Pişmanlık kanatmadan bedenimi döneyim Bir bir o gidişlerin içinden O mahzun duruşların, tereddütlerin Meftun bakışların içinden döneyim Tutkunun, çocukluğun ve aşkın dergahına Ben seni bu kadar sevmişken Dilersen yarala beni… Hainlik et bana dilersen Ayet ayet acılar yaşat yeniden Şiir yazacaktım olmadı Şarkı söyleyecektim yoruldum… Kapadım gözlerimi kıstım gözyaşlarımı Sırtımı ihanetlere açık tuttum…