Sen Olmasaydn

Olmasaydın hayatımda Bir ruhtum sadece Yeryüzünde anlamsız gezen Aynalarda hüzün Şiirlerde ızdırap Herkesin tanıdığı Yalnızlığın şairi olurdum Olmasaydın bakışlarımda Ağlamak olurdu vazifesi Her daim baktığında boş duvarlara O sensizlikten yoksul gözlerim Küçük bir parkın Üç beş bankı olurdum, Hiç oturulmamış. Sahilde soğuktan üşüyen Elinde selpak satan çocuk olurdum Bir kaç milyonu umut eden Yarınlardan bihaber Susuzluğu olurdum Sahra çöllerinde Uçsuz bucaksız kum tanelerinde Kıp kızgın olurdum Sen olmasaydın Bir hiç olurdum Toprağa girmiş Kanlı canlı, Bir ölü olurdum Ahireti görmemiş Günahları olurdum senli düşlerin Yüzüme vurduğunda Bakılması zor ateşler olurdum Sen olmasaydın Kendini tanımayan Kimliksiz bir deli olurdum Amacı olmayan Hayata gülerek bakan Belki de, Sorgusuz sualsiz cennet vaat edilen