Ertesi Gün

Bıraktığım kalemini son kez elime alacağım, Bir mektup yazacağım sana; Seninle ilgili tüm hayallerimi erteleyerek. Evet, artık seninle ilgili tüm hayallerimi erteliyorum. Sensiz geçen zamanı Veya sensiz geçmeyen zamanı, Yüreğimdeki yangının yansıması olan; Bacadan tüten dumanı anlatacağım, bu gece sana. Dökeceğim bu gece zehrimi, bu kâğıda, Döneceğim o günlere ve beni usandırdığın yerden başlayacağım. Anlatacağım; bu kez bıkmadan, usanmadan anlatacağım, Yazdığım kelimelerde boğulacaksın, bu gece. Belki bu gece ulaşırsa sana bu mektup, Okuyacaksın, okuyacaksın ağlayarak!.. Masallar da uyutmayacak artık, seni. Eğer, kelimelerin arasına düşerse göz yaşların, O zaman anla ki; Göz yaşların, şu temsili bacadan tüten dumandandır. Kalemini kırdım, artık yastığımın altında durmuyor hatıraların, Bir tek postacıya açık olsun, kapalı kapıların. İnce bir şarkı tutturmuşum; dilimde ayrılık... Neyse, anlatırsam bundan sonrasını, karışır ortalık. Belki seni bulamam şimdilik; Eğer, seni aradığım yerler karanlıksa. Bekleyeceğim, sonsuza kadar bekleyeceğim... Bu mektup, elbet bir gün eline geçecek: Bu gece olmazsa yarın; yarın da olmazsa, ertesi gün. 29.08.2008 ERZURUM