Erzurum'a Kar Yağar

Dışarıda ürküten bir ıssızlık var, Canlılık yok, kaçışıyor evlerine insanlar, Donmuş yer- gök, donmuş yollar; İşte, Erzurum'a kar böyle yağar... Karakış yüzünü gösterdi; lakin, Yağan kar bembeyaz ve sakin, İnsanların içinde yoktur hiç, kin... Pantolon içinde bacaklar donuyor, Donmuş ayaklar gitmiyor, Kulaklar kıpkırmızı, gözlerden yaş akıyor... Türkülerini söyleyerek, seher vakti; Düğün, bayram ederek, Bir maviliğe uçar kuşlar; İşte, Erzurum'a kar böyle yağar... Güneş bizden saklar yüzünü, zemheride, Böyle havalarda çıkma sakın dışarı, Soğuktan, burnundaki kıl donar; İşte, Erzurum'a kar böyle yağar... Çatıları buz tutar, kılıçtan keskin, Akşam çöker, sobalar yanar; Sac üstünde, kestaneler oynar... Sabah olur, yine dışarıda canlılık yok, Kanları donmuş, ölmüş sanki canlılar. Dışarıda, lapa lapa kar yağar Ve dışarıda, ürküten bir ıssızlık var; İşte, Erzurum'a kar böyle yağar... 15.12.2008 ERZURUM