Ateşi Tuttum Avuçlarımda

Dün, ateşi koydular avuçlarıma Yanışımı izlemek istediler, merakla Korkmadım tuttum ateşi Yanmadım, korudu beni İbrahimi koruyan Sakladı beni ateşin harından Belki güller açmadı avuçlarımda Ama yanmadım Bilmiyorum, keşke yansaydım Daha büyük bir yangına atıldı yüreğim Korkmadım, Ardıma bile bakmadım Omuzlarıma bastılar Yıldızlara erişmek için Onlar dokunamadılar bile Ama yıldızlar ateş oldu Kendileri düştüler önüme Tükür dediler tükürdüm Ben tükürdüm onlar yaladı Söyletmeye çalıştılar bana yalanları Ben söyledim bildiğim doğruları Dediler" nasıl yaptın bunları hiç korkmadın mı" Ne korkacağım dedim, oda benim gibi insandı "amma da karaymış gözlerin mangal gibiymiş yüreğin" dediler oysa benim gözlerim kahveydi ve küçücüktü yüreğim ben sadece içimdekileri hissettiklerimi dedim "yaktığın gemiye ne oldu" dediler dedim,ben geminin peşinde değilim yandığını biliyorsunuzda neden soruyorsunuz birde biz insanız diyorsunuz insan olan hiç korkar mı insandan ben sadece bir allahtan korkarım birde yalandan yine düş önümüze gidelim dediler ben karga değilim Dedim,ama sizin burnunuz çıkmaz asla boktan... siz ateşten korkarsınız ama ateşe koşarsınız varın gidin yanın vicdanınızda dedim,size filin erkeği lazım ben alacağımı aldım vicdanen rahatım dedim,vicdanı rahat olmayanlar utansın...