Cinlerimle Sohbetteyim

Herşeyi hayallerde yaşamak, Ağır bir yükü tek başına kaldırmak Karmaşıklığın içine düşüp Kendinle hesaplaşmak Zormuş be gülüm, yapamadım Oysa,güçlü sanırdım kendimi Meğer bir kelimenin altında eziliyormuş insan Bir taşla kırılan cisimler gibi Bir harfle de kırılabiliyormuş insan Yapamadım be gülüm, Keşke kötü niyetli olabilseydim İnsanları kandırabilseydim İçten pazarlıklı şerefsizlerin Şirret, yapışkan itlerin neferi olabilseydim Keşke mutluluğu düdükleyen Balon gibi üfürenler ordusunda asker olsaydım O zaman mutluluklar peşimde koşardı Kapımı her gün gelip yoklardı Ben yüz vermesemde Çoban köpekleri gibi ayağıma dolanıp sırnaşırdı Yapamadım ben, öğrendim ki İyiler herzaman kazanamıyormuş Ben temiz duygularımın İçten davranışlarımın kurbanı oldum Hiçbir zaman kendimi ağırdan satamadım İçimden geldiği gibi yaşamamın esiri oldum Yalana saydılar doğru sözlerimi İnsanlar öyle aşık olmuş ki yalanlara Doğrular batar olmuş bir çoğuna Yalandan gülmelere öyle özlem duymuşlar ki İçten olanlara inanamaz olmuşlar Bile bile yalanlara koşmuşlar Bile bile yalan konuşur olmuşlar Anladım ki benim köy değiştirme vaktim gelmiş Kendimi değiştirmektense Mekan değiştiririm, bütün dünya böyleyse eğer Yalanlarla kendimi besleyip Kan emici şerefsizlerden olamam Ben böyle gelmişim böyle giderim Senin yaralarına merhem olamam Senin merhem sandıklarında beni yaralar Alnımı karalar Sözlerim sadece sana değil birazda kadere Ah kader sen dua et seni alnıma yazana Eğer,o dost olmasaydı arada Vallahi seni kıstırırdım ıssızda O zaman ben sana öyle bir yazı yazardım ki Taşlara sürtünsende kurtulamazdın Uğraşma benimle, uğraşan dostumsa Ben görüşürüm kendisiyle Sen çekil aradan, kader falan dinlemem Mutlulukla birlikte seni güzelce öperim Şimdi cinlerimle sohbet halindeyim Ne yapacağımı bilemem Arada kaynatırım senide Ufaktan kaybul şimdi Bir dahada gözüme gözükme Affetmem inan, demedi deme Çökertmeler türküsünü çok yanık söylersin