Hayat Dediğin

Hayat dediğin dört perdelik bir oyun Eğer oynayacaksan dostum Kabin arkada git orda soyun Kimileri perdenin önündedir oynar Kimileride dahada öndedir İzler, alkışlar yada ıslıklar Ne kadar kendin olursan O kadar iyi oynarsın oyunu Yoksa kendin hazırlarsın sonunu Doğaçlama oynamak kadar Sana biçilen rolde önemlidir oyunda İşin kötüsü yönetmende yoktur ortalarda Sen perdenin önünde kendini kanıtlarken Sahnenin arkasında olanlarda vardır Bazıları seni iple oynatılan kuklalardan sanır Eğer yüzün yumuşaksa Ve kalp kırmayıda beceremiyorsan Onların oynattığı iple yetinirsin Artık iş senden çıkar Ya sevilirsin alkışlanırsın ayakta Yada alınırsın ayaklar altına Yönetmen yukarılardadır Sen onu göremezsin ama o seni görür Bazen sana verdiği rolü beğenir Hoşnut olursun Bazende beğenmez İsyankar olursun Kim yazdı, bu oyunu diye sorarsın Ama senaristi asla bulamazsın Kızgınlıktan bunaldığında İçinden küfürler yağdırdığında Bir şeyler mırıldandığında Dikkatli ol dostum, yönetmenin seni duyar Ve der ki; "atın bunu bir bir hıyar" Ama bazen yönetmenin bu sözünü Seyircilerde duyar O zaman seni yuhalayanlarda olur Çok kızdırırsan eğer yönetmen hazretlerini Sana öyle bir rol keser ki Giysen bol gelir, giymesen dar Güller yağdırırken izleyicilerin, başına Bakmışsın taşlarda gelebilir kafana Hayat dediğin dört perdelik bir oyundur Ezanla doğarsın alınırsın kucaklara Sela ile ölürsün kaldırırlar seni omuzlarına Müjde ile söylerle doğduğunu Sela ile bilirler öldüğünü Sevinçle gelirsin, matemle gidersin Kendin bile görürsün kara toprağa gömüldüğünü Oyunun ilk ve son perdeleri bellidir Sen ikinci ve üçüncüde iyi oyna Öyle iyi oyna ki sana verilen en kötü rolde bile Yönetmen mecbur kalsın hakkını vermeye