Ölüm Kadar Güzelsin

"İntihar haberini aldığımda, yaşadığımdan utandım Seniha..." Ak duvaklı bir gelin gibi Sonsuzluğa kanatlanan bir melek gibi Omuzlardasın prensesler gibi En önde gidiyorsun Bizler yürüyoruz, sen adeta koşuyorsun Yarim, civanım, maralım Neydi bu acele Gitmek için ecele!. Annen hıçkırıkta, feryatta Baban kederde, gamda Gönlüm ateşlerde, isyanda Bir soru aklımda Bir gonca ömrümün baharında Nasıl girer tabuta? Uğurlu sayın yediydi Sevdiğin renk maviydi. Yedinci kattan atlamışsın Masmavi gökyüzünü kucaklamışsın. Çok sevdiğin mavi üniformanı çıkarmamışsın. Üzerine bir karanfil Ve silahını koyduğun Birkaç satırlık bir mektup bırakmışsın. Ben okudum Ama senin sesinden dinledik mektubunu. "Babam gibi polis olmaktı hayalim O benim hem hayalimdi hem gerçeğim. Baharda sokaklarda dolaşırken arkadaşlarım Ben polisiye romanların sayfalarında dolaştım. Gün geldi kabul oldu duam, Elim silahımda polis andını okudum. Ben içinde fırtınalar saklayan Şahin bakışlı bir buluttum. İçimde fırtınalar taşımaktan yoruldum. Düşlerimi ve umutlarımı toparlayıp Sokak çocuklarının üşüyen gözlerinden Sevgimi ve içimin sıcaklığını alıp, Tenha sokakların kimsesiz şahitliğinde Gitmeden son yolculuğa Size son bir isteğimi söylüyorum. Süzülür gibi bir denize Yunusların omuzlarında gitsin tabutum!." Ah sevdiğim Görsen acırdın bize Ya da gülerdin halimize. Yaşarken anlatamadığını Ölümün suskunluğuyla anlattığını. Yazık bir intiharın kıyılarında dolaştığını anlamadık. Hatırlarken o beyaz tebessümünü Seni simsiyah gözyaşlarıyla uğurladık. Tanrım, Seni cennetine alsın Bizi affetsin. Biz yaşamak kadar korkak ve çirkin, Sen ölüm kadar cesur ve güzelsin!..