Fırtına

E Esel Arslan
0 Altın Yaprak
güneş bulutların ardında saklamış kendini bir toz bulutu sarmış etrafımı gözlerimde acıtan kum tanecikleri kafatasım içinde kaynayan beynim karma karışık zakkum çiçekleri gibi rüzgarlarda salınıyorum yapraklarım bir yerlerde sürünüyor, bir gökte. bunca yılın yıpranmışlığı, yorgunluğu direnmekte hala. durulsa artık bu deli yürek çarpıntıları böylesine acımasız esmese rüzgarlar dalgalanmasa enginler gibi aklım. yüreğimden sızan kan ulaştı ayaklarıma akıyor usulca toprağa can suyum tükeniyorum. yürü diyor içimdeki çığlık yürü ardına bakmadan yeni fırtınalara doğru ama ve nasıllarınsa cevabı yok bir çam kozalağı gibi düştüğünde dalından şahrem şahrem yarılmayacakmı ardındaki yürekler. kimse böyle olsun istemedi sevdamdır, gönlümdür söz dinlemeyen yaşamımın son deminde çizdiğim üçgen iç açılarının toplamında hapsetti birden. dağılsa toz bulutlarım toparlanıp durulsa aklım çareler arar dururum ararken yoruldum, kendi içimde boğuldum. yeniden güneşi görebilsem, sıyrılsa bulutlardan merhaba yorgun adam, merhaba dese çıkarsam cebimdeki çocukluk umutlarımı zakkumlar yeniden çiçek açsa birer birer kanamasa yürekler kan sızmasa ayaklarımdan toprağa yürüsem çağıran sese kimseleri acıtmadan, incitmeden, üzmeden mümkün mü? mümkün mü ulaşmak acaba? günlük güneşlik sabahlara. ankara- 2006

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.