Her Aşk İntihar Eğilimlidir

"bil ki sevgili, her aşk; er geç ayrılığın onayından geçecektir ve elbet her yaşamı ölüm tasdikleyecektir..." sığındığımız deniz fenerinde suları çekilmiş bir okyanus zaman zırhlı bedenlerin, saydam ruhlarıyız infialden inzivaya dönen bir mevsimde artık kendi med cezirimize hazırlanmalıyız.... görüş mesafesi acılar kadardır bebeğini düşürmüş gözlerin ve zamanla sıvanmış duvarlar gibi aşk en derin çatlağıdır tarihimizin... kundaklanmış ömrümüzden arda kalan küller ve isli ayna kırıkları etimize hükmünü çoktan yitirmiş fermanlar yazacak son ampül de kırılmışsa deniz fenerimizdeki ölüm; aşkın buğusuna yazılan bir vasiyettir ancak! namludan çıkıp tetiği vuran kurşuni bir dumanın isinde en derininden bir nefes çekmeliyiz mühürlenmeden ferman çünkü sevgilim kusursuz aşkların seri katilidir zaman bizden geriye sevgili dillendirilmemiş isyanımız kalacak yadigar ve bir kaç kısa cümle a rh pozitif mürekkeple yazdığımız bir çerçeve düşecek duvardan vesikalığa dönüşecek fotoğrafımız... yine de; tehditkar bir korkunun tereddütündeysen eğer meydan okurcasına en büyük ihanetlere 4 kıratlık bir dolunayda dişlerinin arasında gümüşi bir jiletle şahdamarımdan öpmelisin beni ne de olsa bir bağımlılıktır yalnızlık yine de bilmelisin; tekilleşemez ayrılık... gövdemi titretirken yüksek nabız incelirken tuz tenimde yatağını terk etmişken tükürük ve gözyaşı irkilmeliyim lif lif bazen sevişirken ölmek oldukça cazip bir teklif... sabahına söz vermiş bir gecede önsözü çoktan yazılmış bir aşkın son sözleri söyleniyor tılsımını üfleyen rüzgar savuruyor örümcek ağındaki kımıltısız hayalleri sokak lambalarının sefilliğine boyun eğiyor, kutsadığımız deniz feneri... ayyuka kavuşmak isterken kaybolan iki kuşun intiharını soluyor gece iniltili bir iç çekiş gibi ve nemli bir sisin gölgesinde hiçliğe uzuyor iki çıplak beden tabir-i caiz aşklar katli vacip yaşamlara dönüşürken.....