Ömrümüz

ömrümüz gizli öznedir şimdi şehrin damarlarında caddede ezilmiş bir köpek/tir sadakasını veren bir fahişe sabun köpüğü gibi erirken günün içinde savruktur/ömrümüz dişlenmiş yalnızlıkların coğrafyasında artar kekreliği saatlerin/inatlaşır zaman özlemlerimizin havanında sevinçler incelir kolay yutulsun diye eskimiş sevdalar hüzün geceyle gerdeğe girer ansızın çoğalır üşümüşlüğümüz yüreğimizin göletinde ömrümüz karaya oturmuş bir çektiri gibi/ tayfasız ve rotasız çıkılmış bir kapıdır kapanan uyutulsun diye çığlık atan anılar verip yetiremediğimiz gidip bitiremediğimiz dayanmış sinemize amansız özlemlerle erken başlayan bir güz ömrümüz