De la tregua

E Evaristo Carriego
0 Altın Yaprak
Un instante no más. Vengo a cantarte la canción del laurel ¡Alza la frente que es la única digna del presente que, en mi salutación, voy a dejarte! Tendrá el orgullo de tu sentimiento, hoy, otra vez, el soñador cansado que se acerca a buscar aquí, a tu lado, el generoso olvido de un momento. Y en la tregua fugaz, mientras se asoma tu sol a mi pesar indefinido, consentirá el león, agradecido, que peine su melena una paloma. Una ausencia gentil de mi fiereza, cortés claudicación admirativa, te dejará anunciarme, imperativa, la altivez inmortal de tu belleza.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.