Serzenişler

dur! ... dum... bir maviye dalmışken sessizce ve seni düşlemekle hükümlüyken hava karardı dur! dum. hava iyiden iyiye karardı af çıktı hükümlülüğüme "bitti" dediler sicilime baksalar temiz çıkmazdım seni bulurlardı beraat değildi karar sabıkalıydım senden yana dur! dum. dur! ... dum... da durulacak yerim de yoktu aslında kentlere dar geldim hayatı dar ettim olmadı maviye dalsam desem de mavi batmıştı sessize dur! dum. baktım da çoktan durdurulmuşum... (Oysa ne çok kızardım beni durduran olursa. Ve ne çok küfrederdim. Sesin titriyor diyene 'asıl sen titriyorsun' derdim. Gülerdin. Sesim çıkmadı bu kez, sen titriyorsun diyemedim. Öylece...) dur! ... dum... "Ay'dan adam Kar'dan kadın"