İmam Hatip Mezunlarına

göç eder oldu yüreğim, varlıktan yokluğa! .. ne bahar arar ne de hazana bakar gözlerim şafakların doğuşuna uzaktan buse atar gözlerim ellerim boşa çıkmış, yalnızlık yollarıma pranga, son br titreyiş kalemimde, belki de son özleyiş. bu tatlı sitem sanadır, hadi sar beni sinene İmam-Hatip'lim ufuklar katran-katran, bense bakar dururum. özgürlüme set, sözlerime gem, ellerime kelepçe sanma bana yapılanlarla ben mağdur olurum. her şey boş, bu gidişat, bu sokak çıkmaz. insanlık tek mü'mideki imana muhtaç. yılmışlığın yoksulluğuyla ağlarken, gülenlere ne gülecek bir çehre ne de gülmek için nefes alacak hava ben deki, gayrı alacağım nefes kalbindeki imanda gizli bir tek Yaradan'a dua için kalkar ellerim. ben bu gün burdan sanma elvedalarla giderim ben bu gün burdan sana dönmek için giderim. dünya susamış bu yüreklerin, yüreğindeki aşka dünya kuycak açmış sana, kesilen sözlerine, itilen gözlerine aldanma, seni bekler dünya İmam-Hatip'lim, bu bekleyiş bambaşka. bir dön ardına bak Somali de afrika da müslümanlar dualarına aç sana dur diyen diller, sana el vermeyen eller, şimdi sana muhtaç seni dudurabilirmi türbanına uzananların elleri. bir silkelen, bir dua et de sükut etsin dilleri daha ne kadar muhacir kalacaksın öz yurdun da, bu direnişteki tahammul yetmez mi? reva değil bu zulüm sana atanın kanı düşen bu toprak senin. senindir çünkü, sana yadigarıdır dedenin. kim oluyor? adına, şanına, başörtüne dil eden. ağırdır cezası Yaradan'ın, sonra yetmez onlara metre metre kefen. dinle Irak'taki feryadı, serzenişler bizimdir. anla artık Çeçenya'yı direnişler bizimdir. akan kan, kırılan kadın, ezilen bebe bu feryat, bu ahlar kurtuluşa gebe daha ne durursun sür namluya artık kalemi, yaz ki sen tarihi, unutsun insanlık elemi. korkutmasın seni, keskinde olsa dişlerinin bilvi yakacaktır onları, güven Allah'a imanının alevi. bir tek yaradan'a dua için kalkar ellerim. ben İmam-Hatip'liyim kimseye yalvarmaz dilim ben bu gün burdan sanma elvedalarla giderim ben bu gün burdan kıyama kalkmak için giderim. (2005)