Ve Güz Geldi Ömür Hanım

dünya aydınlık sabahlarını yitiriyor usul usul insanın içini karartan bulutların seferi var göğün maviliğinde yağmur ha yağdı ha yağacak incecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin hüznün bütün koşulları hazır nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımdan kalbimin üstünde binlerce bıçak ağzı ve yüzüm ömrümün atlası düzlükleri bunaltı yükseklikleri korku uçurumları yıkıntılarımla dolu bir engebeler atlası yaşamak bir can sıkıntısımıdır ömür hanım herşeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize acıyı görmeyen insan umutsuzluğu yaşamayan iliklerine dek kederin işleyip yaralamadığı bir insan mutluluktan umuttan sevinçten ne anlar göğü görmeden denizi görmeden maviyi anlamaya benzemezmi bu bir güz düşününki ömür hanım ilk yazı olmamış yazı yaşanmamış böyle bir güzün hüznü hüzünmüdür bitişin bir anlamı varsa başlangıcı olmak başlamanın bir anlamı varsa bitişi göze almak değil midir