Affetmiyorum

Bu bir sitem değil aslında Bir itham hiç değil Sadece kırık bir kalbin Hicran yarası İstersen Dinle bak Nasıl oluyor acısı Gün geceye dönüp de Karanlığın sesi düşen odamda Yalnızlığın acımasız elleri Sarılınca boynuma Uyuyamaz Nasıl da hoplardım birden Küçücük bir çıtırtıda Gözlerim yerinden oynarcasına Ve Korkar Ağlardım sessizce Kimsesiz Yetim çocuklar gibi Sen bilmezdin Vurup dişlerim birbirine Üşürken yaz sıcağında Kar yağardı sanırsın yatağıma Sarılıp da bir battaniyeye Büzülünce bir kenara Sayıklardım ismini Geceler boyunca Sen duymazdın Anlamazdın Ruhumda kopan fırtınaları Kasırgaları Boranları... Hissetmezdin Yanındayken bile Kahreden yalnızlığımı Oysa Bir kez olsun Ben istemeden Başımı avuçlarına alıp da Hani o hep kaçırdığın gözlerle Bakışlarıma dalmanı Acele dönüşlerinde Kalbimin bin parçaya dağılmamasını İki bedende bir can olmayı Nasıl da isterdim bilsen Halbuki Dokun yüreğime ne olur Bendeki beni gör Beni duy Beni hisset diye Ne çok yalvarmıştım Hep yarın dedin Keşkelere esir ettin dünyamızı Şimdi kelimesi Sandığa mı kaldırılmıştı Herkesin oldun ey yâr Bir benim olamadın Bir bende kalamadın Beni sensiz bıraktığın için Seni affetmiyorum...