Ağlasam Ne Farkeder Ki

Kaç zaman oldu saçlarıma yıldız düşeli Ve Kaç zaman durdu Yüreğimin kapılarında Kızıla çalan akşam misali Hatırlamıyorum Eski bir filmden arta kalmışcasına Uzanırken önümde anılar Sönmeye yüz tutmuş bir fenere benziyordu Gözümün feri Sıtma nöbetinde takılıp kalmıştı yine ellerim Besbelli Biliyorum ki Paramparça bir hayatın içinde Sayamadığım kadar çoktu kırgınlıklarım Ya da Kayıp bir şehrin hikayesi gibi Avuçlayamadığım kadar yoktu umutlarım Bir düşü ararcasına düşüp yollara Gözlerinin yeşiline boyarken herşeyi Zemheri sabahların üşümüşlüğünde Vurgun yemiş güllere dönmüştü bedenim Gördüm ki Baykuşlar tünemiş kahkahalarımıza Don vurmuş Taze sürgün dallarını baharın Sonbaharın son rüzgârı Acımasızca döverken yüzümü Geri dönmezdi gidenler Anladım Yokluğuna dayanamam Ölürüm sanırdım da Sensiz de yaşanıyormuş sevdiğim Ağlasam ne fakeder ki