İstanbul Kapkara

Bir yıldız kaysın diye yalvardım yıllarca Kaysın ki Bir dilek tutayım vuslat makamında Avuçlarım semaya açılmış güller gibi Terlesin Sabah ezanının buğusunda Sonra kaldırayım duvağını şafağın Usulca öpeyim Utanç değmemiş alnından Atlamalıyım Çılgınca esen rüzgârın kanatlarına Her kıyıda mola vermeli bulutlar Ve seni gezmeliyim Nokta nokta Adım seslerim karışmalı Bu doyumsuz yolculuğa Sen bilmemelisin Sazlar suya düşerken bir martının gagasından Tel tel sararmalı akşam Güneşin kızıllığına inat Dil yaresi kelimelerin Notası düşmeli yüreğine Bestesi yapılmalı Hasret kıvamında İçimdeki siyaha seni sarmak istedim İstanbul'u da sana Nasıl olsa İstanbul kapkara