Kuşatma Sabahları

Suskun gecenin delen bakışları altında Kuşatma sabahlarına uyanıyorum Benim kadınlığımın gölgesi düşmemişse odana Şafağın gelişinde değildir kabahat Dur ve kendini çek hesaba... Adımı toprak koymuş anam Bir bahar ikindisinde düşmüşüm bedeninden toprağa Yağmur sonrası nasıl kokarsa toprak Öylesine hasret kokuyorsun derdi Özlemleri alıp da koynuma Yağmurları tutukladım sonsuzluğunda zamanın Bir gün düşerim belki Çoğul gecelerinin yalnız saatlerine Bir kırbacın keskin ıslığında dinledim sesini Yapıştım yakasına sıratın Sen mi yoksa ben mi keskin Hangimiz daha zor Hangimiz daha acımasız Cevap veremedi Sustu... Cehennemin gözyaşları düştü avuçlarıma Zebaniler ağıt yakarken vefasızlığına Sabır ninnileri okundu Ezan niyetine kulağıma Adım konuldu bir bahar sabahında Toprak... Bir ikindi çılgınlığında çağırdı beni Koynunda dindirmek için acılarımı.