Gece Yarısı Düşleri

umudun son kervanı geçiyorken dağlardan ah çöle düşmüş gölge hemen gitme kal biraz yüzlerinde serçenin gülümsemesi kalmış emanetin hamalı asrın mültecisi var müjdesini bekliyor ateş düşmüş sanrılar mazlumun nefesinde eser tılsımlı meltem ezel sütünü sağıp ebede içirirken gözyaşı çıngısında tetiklenir volkanlar kor düşse de yollara kuşatsa da bakışlar git artık kendin için kal diyemem benimle küf kokar kaldırımlar omuzları yaralı kurulur dar ağacı en uysal gecelere giydir çocukluğuma yamanmış bulutları karantina altında yıldızlar dökülürken ruhun kırıklarıdır aynalara yansıyan keser cam parçaları düşlerin ortasını budanır tırnakları inilti gölgesinde güneşin yanağından döküldüğünde hüzün git artık kendin için kal diyemem benimle sessizce gömüyorum çiçekleri kefensiz insanlığın merkezi matemde sele teslim tüm yıldızlar kararmış zifiri karanlıkta yüreğiyle görenler alaca bir sürgünde eyvah nede az kalmış gönül gözüyle gören hakikat muştusuyla sarmalansın seherler mertliği raflardaki yerinden indirince kapanır kara defter bembeyaz mürekkeple git artık kendin için kal diyemem benimle rüzgarın diş izleri kanatır dolunayı gözünün kıvrımında asırlar ağıt yakar şafakları titretir sevdanın adımları uykular kaçışırken en kuytu köşelere sabah ezanlarının sesiyle dirilmekte zamansız mekanlara erteledim firkati bilmem neden telaşa veriyorsun düşleri her hicret zaferlerin başıdır biliyorum hayatımın anlamı ummandaki kelime git artık kendin için kal diyemem benimle