Ömrümün Sevkiyatı Var Şimdi

Bakışlarımda hayalet şilepler batıyor gün ortası Bir bir devriliyor gönül hanemde umutlar Şiirlerim boyun büküyor sensizliğin acımasız sessizliğinde Kendimi kandıramıyorum artık, biliyorum gelmeyeceksin Bir elvedana kurban veriyorum tüm sevmeleri Ve yetimliğine ağlıyor aşk Bilsen kaç bahara kurşun sıktı sıtma tutmuş günlerim Kışlar utandı gelmeye de mevsimsiz kaldı şehrim Kaç kez kovaladım düşlerimin sen yanını da Kabusların eteğine takılıp, firar etti uykularım Gitmek bana yakışmazdı biliyorum Ama kalmak sana ağır geldi Sen giyinebilir miydin yalnızlığın kara esvabını Cüzzamlı bir sevdanın ardına takılıp ölüyorum ben Koca bir çınarın gövdesine kazıyorum yüreğimi Çırılçıplak kalıyor hazan vurmuşluğun matemiyle Gel kelimesi uyuştururken dilimin ucunu Damağımda kekremsi bir tad kalıyor öylece Seni unutabilmek için kaç vedayı satın aldım bilsen Kaç kavuşmayı ipe çektim vuslatın son bağlamında Her yeni başlangıçta sen değil miydin önümü kesen Sen değil miydin koskoca bir sevdayı heder eden Koca bir hiçlikti bıraktığın giderken Süngüsü düşmüş kirpiklerime Tüm şehirleri sana adıyor İstanbul'u kendime saklıyorum Hadi uğurla beni tekbir sesleriyle Ömrümün sevkiyatı var şimdi