Yalnız İnsan

Toprağın bağrından uyanışların Katre katre açışına şahitlikti yaşamak Her insan kalabalık doğar Yalnız yaşardı bilinmeden Keşfedilmemiş kıtaları vardı yüreklerin Fethedilmemiş zirveleri oysa Gün yüzü görmemiş sözleri saklardı Aklının bir köşesinde Dilinin ucuna gelip de söyleyemediği Veda anına aldırmadan Eskilerin yenilenemediği bir yerlerde Haksız bir saklambaç oyunundan geriye kalan Sobe seslerinde saklanırdı belki de Sen bulunamayan Ben ebeydim değişmeyen Mağrur sabahların gelişinde Gizlenirdi gecenin alkış sesleri Yıldızların ayak sesleri duyulurdu kuytularda Ve Bir köşede ağlardı zaman Neler hayal edip, neler ararken Kış geldi baharımın yazlarına Kanarya seslerinin ölümünde kayboldu anılar Kırık kalplerin dudak aralarında İnleyen nağmelerdi Güzümün hıçkırıkları Hani o yükselen sadalar gibi Hani o dokunulmamış dualar gibi Hani o doyumsuz anlar Günahsız canlar Yaşanmış vedalar gibi...