شمارهٔ ۱۳۸

باز با مرغ سحر خوان غنچه عهد تازه بست دفتر گل را به عنوان وفا شیرازه بست جذب آب و سبزه بیرون برد گل رویان شهر محتسب هرچند از غیرت در دروازه بست جوش مستان و خروش رود و گلبانگ هزار زین نواها در هوا از شش جهت آوازه بست اشتیاق باده چندان شد که هنگام صبوح نرگس مخمور نتواند لب از خمیازه بست طرح این مجلس برون ز اندازه ی وهم است و عقل آفرین بر دانش استاد کاین اندازه بست نازکان باغ را حاجت به رنگ و بو نبود زین سبب در کاسه های لاله مشک و غازه بست طبع موزون فغانی بین که در گلزار عشق هر بهار از معنی رنگین چه نخل تازه بست