شمارهٔ ۲
ب بابافغانی شیرازی
0
Altın Yaprak
از باد خزان درخت عریان گردید
چون قامت نی
وان گل که چو لاله بود ریحان گردید
کو ساغر می
از شعله شمع بود دل گرمی جمع
شبهای سیاه
دل نیز چو برگ بید لرزان گردید
از سردی دی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş