شمارهٔ ۲۷

صبح است و جلوه داده مستان پیاله ها را روی از نشاط خندان گل ها و لاله ها را در هر کنار جویی افتاده های و هویی مرغان بلند کرده آهنگ ناله ها را هر می که خورده یاری از دست گلعذاری گل ها نثار کرده از شوق ژاله ها را در حلقه محبان از بهر بستن دل مستانه باز کرده خوبان کلاله ها را در خون عندلیبان خوبان چو غنچه گل نو کرده اند هر یک رنگین قباله ها را بلبل چرا نگوید این نکته های رنگین در حسن چون گشاده گلبن رساله ها را خوش وقت باده نوشان کز غایت کرامت نوشند آب و بخشند زرین پیاله ها را در شاهراه معنی از هر غزل فغانی دامی دراز کرده مشکین غزاله ها را