شمارهٔ ۲۸

آنم که سر نمیکشم از خنجر بلا دارم ز عشق روی تو سر در سر بلا عشقم ادیب و تخته تعلیم لوح صبر تن نسخه ملامت و دل دفتر بلا هرگز ز یمن سایه سنگ پریوشان خالی نشد خرابه ام از زیور بلا درمانده است مهره عقلم به نرد عشق از کعبتین چشم تو در ششدر بلا استاده ام به کشتن و آویختن چو شمع از هیچ رو نمی گذرم از در بلا چندین چراغ شعله کشید از شراره ام آری به تن شدم علم لشکر بلا دایم به جنگ و عربده ترخان مجلسم یعنی مدام سرخوشم از ساغر بلا القصه روزگار به صد رنگم آزمود در بوته محبت و مجمر بلا سنگ حصار عشق فغانی دل من است دیوانه ام برآمده در کشور بلا