شمارهٔ ۵۵۶
ب بابافغانی شیرازی
0
Altın Yaprak
چه سان گویم که شب سرخوش کجا ای ماه می رفتی
چه سان غافل به گفتار رقیب از راه می رفتی
عنان کج کرده و خود را به مستی داده یکباره
ز اندوه نهان هرکسی آگاه می رفتی
غرور حسن یا یاد کسی بودی عنان گیرت
خیالی داشتی باری نه بر دلخواه می رفتی
برآمد گرد از جانم از آن جولان مستانه
چو برمی تافتی گاهی عنان و گاه می رفتی
چه سود از دیده گریان فغانی چو نشد آن یوسف
چرا اول به افسون کسان از راه می رفتی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş