شمارهٔ ۲۲
ا امیرعلیشیر نوایی
0
Altın Yaprak
سرایی دهر که هر لحظه کاروان دگر
در او نزول کند بهر خوردن و خفتن
مقیم ناشده طبل رحیل کوبد باز
بدین جهت شودش کاروان سرا گفتن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş