شمارهٔ ۲۷
ا امیرعلیشیر نوایی
0
Altın Yaprak
چو عزت بایدت ترک طمع کن
گدایان را ازین معنی است خواری
مه از خورشید روشن چون ضیا خواست
سیه رو گشت از آن بی اعتباری
درفشان گشت چون بر فرق مردم
بشاهان چتر شد ابر بهاری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş