شمارهٔ ۶۱ - تتبع خواجه

قدم به کلبه ام از لطف بیکرانه توست که بنده بنده تو بود و خانه خانه توست شب به کوی وی ای دل چه ها فتاده که روز به شهر و کوه و دمن خلق بر فسانه توست گدایم و تو غنی ای جوان باده فروش زکاتی از همه خم ها که در خزانه توست ز خاک پای تو شد روشنم نظر که مرا سواد دیده چو گل میخ آستانه توست درآمدی به دلم مست و تیغ ظلم به دست کنون به هر سوی دل بنگرم نشانه توست صدای نغمه ات ای مطرب اوفتاد به دیر که پای کوبی رندان ازان ترانه توست ز هر مراد که دورند بیدلان ای چرخ چون بنگرند به یک حیله یا بهانه توست به عشق مغبچگان تا فتادی ای فانی سرود راه فنا نغمه مغانه توست