Hüzün Balonları

her sabah bir şeyler daha eksiliyor bana bahşettiğin zamandan... bıraktığın kıskaçlarda daha bir özleyince seni hiç değmeseydi keşke kadın gözlerin yüzüme diyorum sıyrılıp çıkacak gibi duruyorsun ellerimden sanki... ve önümdeki aşılmaz barikatlarında çırpınıp duruyorum karagülüm inan ki... kör kalem eşeliyor hüzün balonlarını şiirlerin bu sıralar kendime belayım bundan sonra bilesin çaresi yok yazdığın her satıra patlayacak sabrım ulu orta elemimdesin.. //senin mavi yağmurların başka bir şehri yıkaya dursun ben emanet güneşinde yanacağım// hani dört balık vardı akvaryumda ikisi senin kanat rengini emiyordu diğeri benim derin ömür limanımda yan yatmış bir gemi edasında dirayet denizlerinde debelleniyordu olsun be gülüm varsın ben susuz bir leğende yine canımı teslim edeyim belki de urganlara bağlayacam başımı bir portakal ağacında sallanıvereyim... kulağına küpe kalsın isterdim hiç inkarında olmadım gururumla bilediğim sevdanın bu ince ağrılarıma sürerken ak denizin tuzunu buralarda iç göçüme zanlı sakıncalı bir fail kaldım adalya da