Memleket Türkülerim

Seni hiç yalanlara gizlemedim Ne de mistik bir kahraman kostümü vardı sırtımda Bile bile izini bıraktı ısırıklarını dilime Dönülmez yeminlerim… Sonra da Varoşlarda bir mezar örtmüşsün üstüme diyorlar Papatya külleri serpilmiş gecelerin karanlığında Öfkenle sulayıp giderken Zerremi bırakmamışsın ortalıkta Hatırla Kaç defa ellerim yukarda teslim kaldım Gözlerinin kanlı baskınlarına.. Hangimizdik temmuz sürgünüydük o saydam merdivenlerde Tenin tadım kaldı damağımda Küçük ellerin yalnızlığım ''nasıl kalkacağız'' Nasıl doğrulacağız altı kat'ın zifiri sunağında Minnetin kılıcındır senin şimdi biliyorum Az'ı çok'u yok senin kitabında bu işin Hani o Benim vaveylasında sağırlaştığım o ''giz'in… Bıraktığın coğrafyalar şahidimdir ki Kara saplı bıçaklara yazgıdır Bir o kadar da alnımıza yamadır ikimizin Ne kadar yanmasa da zamana mahküm bu sükunet Yine de sana bakarak büyüyecek günebakanlar Daralan mekanların kıskacında ufalansa da düşlerim Bir F tipi koğuşunu voltalayan Topuk seslerine düettir Sazımda ki memleket türkülerim