Sen Miydin

inanmıyorum sen miydin gelen bir özge nefesi içimde borana çeviren ikindi akşam arası baygın kelebeklerin can çekişlerinde elini yaralı kanatlarına değdiren acıklı naraların hazin sesi sen miydin.. tövbeleri bozan müjdenin ertesinde uçarı,hayta aynalarda aksediyor şimdi yüzüm kavgaları bedenimde yemin kılan günahlara tutsak ellerini belimden çekmeyen etimi sıkan kıskaç yanağımı avucuna koyduğum o el.. sen miydin bu şehre bıraktığın ayak izlerinden yüceliyor bir gelincik başı ağlayan güneşin gözleri kan çanağı peteğinde tarumar kaldı bal arısı zaman kendi kipinde değil artık dert çekiyor her fiilde azgın akrep saatleri yutmak için pusu kurmuş beklemekte evreni durduran didar sen miydin bu kayıp kimliğimin çöplüğünde saklanan iki büklüm kıvrılmış bekliyor içimden firari kaçak bir militan cebinde gecenin soğuk sesi yağmalanan duygularının gölgesinde saklanan o sakıncalı harami sen miydin dilde bir munis besmele şerrinde örselenen oyunbaz kirli riya gökyüzüne yücelen gergin ellerinde mahsun avazlarda yükselen dilde dua elzem elzem yakarışta vazgeçemediğim her seferinde.. sen miydin