Ayrılık Türküsü

Bu bir ayrılık türküsüdür Gurbetin ücra bir köşesinden tüm dünyaya yayılan Geçtiği her gönülde biraz umut ve biraz hüzün bırakan Kederden yazıya, yazıdan yazgıya dönüşen Ezelden ebede giden türküdür Kimi zaman masum çocukların sessiz oyunlarında Kimi zaman ihtiyarların dualı ağızlarında Rüzgarla taşınır kulaktan kulağa Yayılır nağmeleri diyardan diyara Şarktan garba giden türküdür Acılı vedalaşmalarla başlar ilk mısrası Zaman yazdırır sonrasını kelime kelime Nakaratı, bemolü, diyezi yoktur Herkes yaşadığı gibi okur Beşikten mezara giden türküdür Karanlık bir odada yabancı bir yatakta başlar bazen Beynini, benliğini ve gözyaşlarını emer sünger Bazen kalacak yerin bile yoktur Öylece beklersin boş gözlerle boş bekleyişlerle Yuvadan yabana götüren türküdür