Ah Ömrüm

Bir hüzün bestesi kulaklarımda inliyor Söyleyin bana feryadımı kim dinliyor Dostlarım, ah dostlarım nerdesiniz hani? Neden bu ıstırabım dinmiyor? Yaşıyoruz işte yaşıyoruz iki lokma aş ile Ağarmış saçlar, yıpranmış bir yürek ve akılsız bir baş ile Malım, mülküm, kayıp dostlarım ve bitmiş gençliğim... Hepsi yalan, bir gün biz de gideriz yalnız iki metre kumaş ile Beni affet ömrüm, seni hep yele savurdum Dövündüm, ah ettim, başımı taşlara vurdum Ama ne fayda gelmedi giden, değişmedi olan Sonunda bir kabristanın bir kuytusunda durdum.