Göçebe

Ben bir göçebeyim bir durduğum yerde bir daha duramam Yalnız geldiğim şu dünyadan yine yalnızlığa gidiyorum Konup göçtüğüm yerlerde benden sadece biraz kül kalır biraz duman Diğer tüm hatırlarımı gözyaşlarımla siliyorum Her sabah yeni bir yolculuk başlıyor devri alemimde Yolum belli değil yalnızca ileri hep ileri gidebiliyorum Ağlıyormuşum herkes gibi dünyaya geldiğimde Ama şimdi neden herkes gibi gülemiyorum Toprak ateş su ne yani hayat bunlardan mı ibaret Toprağı ateş eritir ateşi su söndürür suyu toprak yutar Yanımda götürebildiğim yalnızca yaptığım ibadet Şu yalancı dünyada yalnız o sözünü tutar Geceler gizler beni karanlık koynunda Gün doğunca yeni bir sürgüne giderim adım adım Durup dinlenemeyen bir köleyim, zamanın tasması boynumda Üzerinde çamurdan harflerle yazılmış adım Ben bir göçebeyim bir durduğum yerde bir daha duramam Yolum belli değil yalnızca ileri hep ileri gidebiliyorum Durup da şöyle bir geçen ömrüme bakamam İşte ben dün geldim bugün varım yarın ise gidiyorum