Sürgündeki Adam

'artık pusulam sürgünü saatim hasreti ve takvimler sensizliği gösteriyor neylersin deli sevdam yolcu yolunda olmalı ne dersin belki bu günden sonra adam olur bu Karadenizli Asi Delikanlı' bir haziran akşamı adliye koridorunda yankılanan buz gibi bir sesle bitiyor bu masal başlamadan bitiyor biliyorum artık yollar sürgüne gidiyor ve haziran sıcağına inat başımda bir zemheri ayrılırken veda etmeyeceğim sana sadece avuçlarına bırakacağım kalbimi bu böyle sürüp gidemezdi zaten biliyorum kim ne derse desin kalmadı artık dayanmaya mecalim bir gün evde iki gün gözaltı iki gün nezaret nedir bu şerefli dava uğruna çektiğim şerefsiz sefalet şimdi gecenin karanlığına inat doğan güneş sürgün yollarını gösteriyor kim bilirdi ki birgün haritanın güneyinden gözlerimle geçeceğimi kim bilirdi ki birgün garp'dan şark'a sürgün gideceğimi sana ölürcesine hasret çekeceğimi ve kim bilirdi senin beni arkamdan hançerleyip de terkedeceğini oysa oysa daha dün gibi rüyalarımda seninle gezdiğimiz yerlerde geziyorum hatta sana aşkımı itiraf ettiğim o kır kahvesinde oturup çay içiyorum şimdi durup durup seni düşünüyorum sanki şu köşe başından sen çıkacaksın sanki ders çıkışında halâ beni bekliyorsun biliyor musun geçen gün birisini gördüm yeni okulumun bahçesinde saçları aynı sen koştum yetiştim peşinden ve biliyor musun ömründe ilk defa tokat yedi bu Karadenizli delikanlı senin yüzünden neden bilmiyorum halâ neden gönlümdesin nereye gitsem nerelere gitsem peşimdesin Allah kahretsin Allah kahretsin memleket kanrevan memleket yanıyor duman duman senin beni senin bunu anlayacağın yok zaten oysa ben bu dava uğruna öleceğim oysa ben senin yoluna da ölürdüm bilemedin! Allah kahretsin bunlar hiç umrunda oldu mu senin kimbilir şimdi hangi cehennemdesin zaten sürgündeki adamdan sevgili mi olur! elbette yerimi dolduracak bir Ademoğlu bulunur işte böyle bir sevda işte böyle bir dava benimkisi sevdam davamdan ileri gelmekte ve davamın şiddeti sevdamdan ibaret hep yıldırımlar düşse de güvendiğim dağlara hep buz gibi olsa da sarıldığım eller ve hep taş çıksa da inandığım kalpler vazgeçmeyeceğim bu davadan sırtımdan kahpece vursa da beni sevdam boşver boşver ulan zaten sevgili mi olur sürgündeki adamdan! bundan böyle serden geçmem ama vazgeçerim aşk nankörü vefasız yardan...