Davut

Hey be koca Davut, Karanlıkta patlayan 7.65 demir, Bir damla kan ve kuytu bir son, Özlem, umut, az buçuk yoksulluk. Adın lazım değildi mezar taşına Kondu başlı başına Üç beş ayyaş, bir ben, bir de sirke camii imamı... Kırıkkale'ni bulamadık, Çaçarozun biri kaptı kaçtı herhal. Ben bugün çekmeye giderim Bir kadeh de senin için deviririm Madamın kızlarını da senin yerine öperim. Sabahleyin karakoldan çağırdılar; ben zil, ben zurna Nerde sabahladım bilir misin; bodrum limanında Hani şu "gavur" karılarının plajında Böyle giderse Ben yarın yanına varırım... Kollarım aşağıda ama başım hep yukarıda Bu da yeter bana Bu da yeter yıldızları saymama... Liman şimdi ışıl ışıl Palikaryanın sesi geliyor adalardan, içmişler Eh Davut bana yol göründü Ver elini memleket... Bir akşam varırım yanına Belki de şimdi Zor bela da olsa Kan ter içinde olsa Vurgun da yesem, dibe de vursam İt de dalaşsa, baykuş da ötse. Bir akşam yanındayım Kül olmuş ateşlerim Yangınım ve yüreğimle Azgın dalgalara bir korkunç set çekip Yükselen yokluğun hasretinden geçip gelirim...