Ayıplanası Kağıtlara Yazılan Şiir

Resitaller veriliyor gün batımlarında Senfoniler ard arda dizilmiş ertesi günleri bekliyor. Unutulan yanların yalancısıyım ben Asık suratların diyemediği gidişlerin Dönemeyişlerin. Hep ya altı ya kırk beş numaralı Otobüs koltuklarında akla gelen Aşka gelen yitişler Keşkeler olsaydılar Olmasaydılar Gün batımlarını bekliyor şimdi. Geçmiş bir günün en işlek sokağında Ben mendil açmış Yitişleri keşkeleri dileniyorum Bu şiiri çok ayıplanası kâğıtlara yazıyorum. Unutulmuşluk şiirine nispet Yüreği eskimiş, kalbi katran karası Ciğerleri zifir Zifri bir karanlıkta.