Sevmek Güzel Şey Bir Yalanı

Ne zaman yüzünü düşünsem, Unuturum. Aklıma getirinceye kadar Asinin tüm sonbahar karasuları Boğazıma dolar Bütün yaşanmışlıklar adına Ve tebessümündeki ölümcül zakkum Ve tenindeki safran kadar güzel kokun Anıları irdeler Yine kaybolursun. Sonunda kafiyemsi heceler dolusu şiirler yazdıran Hecelerdir nefret ettiğim. Bir nota dizilişi Sesinde ancak bu kadar güzel. Sesin -şellale-dir o şehirde Kıyamet eğer önce orada kopacaksa Kaçma, Sen en son yok olacak şeysin O şehirde. Bazen sesin duyulur Zengin bir caddeye bakan, Boş odanın duvarlarına çarpar. Gözlerin turkuaz bir yabanci Senin hayallerini gerçekleştirebilme gücün var Benim tek gücüm hayallerim Ama bir kez olsun keşkelerime yenilmedim ya Datçada ikamet eden can abimin dediği gibi ''Yuh olsun bana'' Sende sabah kalkınca her kadın gibi Saç baş dağılmış Ama Sonradan dekore edilmiş görüntünle mi çıktın hep karşıma Yoksa ben mi büyüttüm hep gözümde. Bir yalanı sevmek güzel şey. Gerçekten çok güzel şey. Hiç kapris yok mesela Hiç kıskançlık ve hiç yalan. Yalan şey seni. Sevmek güzel şey bir yalanı, Ve bitmesi, Ne kadar yalan. Ruhun duymadı dokuz on çıkışlarında izlerken seni Ruhum yalan dolu Yalan ruhumla yaşarken Sen hala mitlerle dolu O yalan şehirdesin...